Zapada mrok... - Angel blog

2005-06-09 17:30:49 >>

Uciekam od swoich my¶li.
Spełniam Wasze oczekiwania.
Znikam bez ostrzeżeń.
Wierzę w to, co mi mówicie.
Moje oblicze umarło przedwczoraj.
Jak długo muszę trwać w nico¶ci?
Czy przestanę bać się siebie?
Słowa cisn± się na język,
lecz usta zaciskaj± się zacięcie.
Mię¶nie gotowe do pracy,
lecz mózg nie zdolny do wydawania poleceń.
Nic nie zrobię.
Nic nie powiem.
Nie potrafię.
Nie umiem...

¶miertelna

skomentuj (8)

2005-03-10 16:13:30 >>

Przerwa

Postanowiłam na jaki¶ czas zawiesić działalno¶ć bloga. Musze przemy¶leć pare rzeczy i poukładać sobie pewne sprawy :(( . Zastanowie sie również czy jest sens prowadzić tego bolga ...

Czas pokaże jak będzie ...

skomentuj (4)

2005-01-22 19:36:16 >>

"Przypadek", bananowy soczek, super zabawa i ogromne wietrzycho ....

Nie ma to jak pi±tkowe popołudnie spędzone w miłym towarzystwie :) A wszystko zaczeło się od pomysłu, który potem przerodził się w kombinowanie ;) Dzień przed "planowanym" wypadem poszli¶my na miasto (ja, Abit i Imax) żeby kupić spóĽniony prezent Ktosi ;) (oczywi¶cie ona o niczym nie wiedziała;) i jak zawsze nie zabrakło zastanawiania sie nad wyborem,no ale dzięki miłej sprzedawczyni nie trwało to długo jak zwykle ;P W pi±tek, Imax jechał w busie z Ktosi±, ja sie dosiadłam z Abitem przypadkiem (heh ... tzn "niby" przypadkiem ;) Poszli¶my do Avonu (Justynka odbierała zamówienie) a potem były konsultacje gdzie by tu i¶ć. Padło na 3M ... Ogl±dali¶my katalog i żartowali¶my. Zamówili¶my soczek bananowy (Ktosia zamówiła soczek z czerwonej pomarańczy). Zabawa była przednia, wygłupy, rozmowa no i ... planowana NIESPODZIANKA dla Justynki :) tak przypadkiem mieli¶my też dla niej prezent z okazji 18 urodzin :) Wygl±dała na troche zaskoczon± albo zszokowan± ? ;P Ale my¶le że została pozytywnie zaskoczona :) Po wypiciu soczku (hlip hlip a taki dobry był:;) wyszli¶my z baru. Buuu ale zimno było (brrrrr) nie ma to jak popołudniowa piżdz ... yyy .... popołudniowe wietrzycho ;) Kupili¶my liczi (dla nie wtajemniczonych liczi to taka chińska ¶liwka) która przypomina troche niewyro¶nięt± szyszke. Potem odprowadzili¶my Ktosie na poci±g ( eee Imax ;) na tramwaj ;P .... Mam nadzieje że będzie więcej takich wypadów ;)
Ktosiu jeszcze raz Wszystkiego Najlepszego :****

skomentuj (2)

2005-01-13 08:12:36 >>

Przerwa

Z powodu kłopotów technicznych prowadzenie bloga zostanie na jaki¶ czas zawieszone. Życze Wam miłych ferii i wpadnijcie tu za jaki¶ czas. Pozdrawiam ...
skomentuj (1)

2004-12-09 14:11:58 >> szpital

Długo sie zastanawiałam co by tu naskrobać, a miałam dużoo czasu do namysłu. Dzisiaj wróciłam ze szpitala, nie jestem w tak dobrej formie jakbym chciała ale postaram się cosik napisać .. Byłam tam od zeszłego poniedziałku z półtora dniow± przerw± (przepustk±) która miała zakończyć się wizyt± kontroln± i wypisem do domu ... ehh no wła¶nie tak sie miała zakończyć przepustk± ... W poniedziałek ledwo kontaktuj±c± rodzice zawieĽli mnie do szpitala. Trzeba mieć takie szczę¶cie jak ja :/ ehh te powikłania po operacji :/ No ale już jestem spowrotem w domu i mam nadzieję że tym razem na stałe. Pierwsze dwa dni w szpialu były dla mnie szokiem. W ci±gu mojego dotychczasowego życia nie widziałam tyle cierpienia. Pamiętam jak odwiedziłam kiedy¶ prababcie w szpitalu, ehh ... nie mogłam patrzeć na jej cierpienie, aż mi się serce krajało i oczka szkliły. A tu ?? widok cierpienia był widokiem powszednim :( . Nie umiałam dać sobie z tym rady. Wkoło tyle cierpi±cych ludzi ... Gdyby nie odwiedziny chyba bym tam się zdołowała całkiem. Codzień rano się budziłam i tylko czekałam z niecierpliwo¶ci± aż kto¶ do mnie przyjdzie. Przychodzili i odrazu mordka mi się u¶miechała :) Naszczę¶cie to już przeszło¶ć i mam nadzieję że nie wróci ... Ja mykam się kurować a Wam życzę miłego dnia .
skomentuj (1)

2004-11-15 17:11:58 >>

*****

Dawno mnie nie było ... jeszcze troche a blogu¶ napewno pokryłby się kurzem ... przyznaje że troszke go zaniedbałam, ale postaram się poprawić. W skrócie moge napisać że duuużoooo sie wydarzyło, dobrych i złych rzeczy ale naszczę¶cie więcej było tych pierwszych. Zaczynaj±c od super i odjazdowej wycieczki po Częstochowie z imaxem i mam±, a kończ±c na ostatnim - wspaniałym i wypełnionym słodkimi chwilami weekendem (ale to ostatnie zostawie już dla siebie i dla mojej drugiej połóweczki :)

Wycieczka z rodzink± była przezabawna, dawno sie tak nie bawiłam ;) Droga do Częstochowy było niczym królewska, mięciutke siedzenia, kierowca słuchał fajnej muzyki (a nie jaki¶ szlagierów ;) no i było trasznie cieplusio :) no droga powrotna była już troszke mniej "komfortowa", twarde siedzenia, zimno, było czuć każd± dziurę w jak± wjechał pks (no nie wiem jak on jechał że droga "do" była lepsza niż droga "z", a była taka sama, no cóż ...) Nie ma to jak odwiedzanie rodziny i zwiedzanie sklepów z dużym poczuciem humoru (już nie będe sie chwailić że w jakie¶ 20 min obeszli¶my prawie całe aleje ;) U rodziny było zabawnie ... tfuu zabawnie to delikatnie powiedziane,o mało sie nie popłakałam ze ¶miechu ;))) Zwiedzanie sklepów było w trybie turbo .... czyli szybko, konkretnie i z ;))

Druga wycieczka do Częstochowy była troszke w zadumie ... tak tak chodzi mi o Wszystkich ¦więtych [ ' ] Odwiedzanie naszych bliskich którzy już dawno odeszli z tego ¶wiata. Nie zabrakło uczucia tęsknoty za nimi i żalu, że niektórych nie miało sie okazji poznać ... zostały wspomnienia ...

[ ' ] " W Twoim sercu żyj± ludzie, którzy znaleĽli tam swój dom. Zamieszkuj± go nawet wtedy, gdy już dawno umarli" ... [ ' ]

[ ' ] tak długo jak o nich będziemy pamiętać, będ± żyć w naszych sercach .... [ ' ]

skomentuj (2)

2004-10-04 20:15:46 >>

Wierszyk

Postanowiłam zamie¶cić na blogu wierszyk który napisała moja przyjaciółka z klasy Malwina K.

Czy życie może być marne ?
Czy ludzie moga być chamscy ?
Czy żyć bez urazy można ?
Jak pies schowany do worka
Skomle i kwiczy jak ja
Żyje bez pogardy
Dlaczego los mój marny
Kochać to jedno
Żyć to drugie
Chce przeżyć życie takie jakie jest
Nie chce stracić swojej szansy i tego
Co teraz jest
Czemu żyć tak dalej ?
Czemu gnić na ziemi ?
Jak upadły anioł
Gdzie Cię nikt nie ceni
Chce żyć jak człowiek
Chce żyć normalnie
I dlatego zostane
Bo teraz to jest ważne

Malwinko mam nadzieje że kupie kiedy¶ ksi±żke twojego autorstwa. Życze Ci tego z całego serduszka :*
skomentuj (4)

2004-09-16 17:28:58 >>

Przerwa

Postanowiłam zrobić sobie przerwe w prowadzeniu bloga. Brak weny,chęci i tej smykałki.Nie wiem kiedy znowu tu bedzie tętnić życie. Pożyjemy zobaczymy ..
skomentuj (3)

2004-08-21 15:50:47 >>

19 sierpnia

Urodziny imaxa :) Pierwszy przyjechał Łukasz (abit czy mój skarb jak kto woli :) Powiedział że czę¶ć prezentu ma ze sob± a drug± ma Malwi (bo nie zmie¶ciła sie do busa ;) hmm ... mina imaxa była ciekawa ;p Po długim wyczekiwaniu przyjechali rodzice abita z malwi ... Nadeszła pora dania prezentu .... no i reakcja imaxa mnie rozbroiła ;) jak zobaczył tak± duuż± kartke (od naszej trójki , Abita, Malwi i ode mnie) to go ykhm .. lekko zatkało, dobre okre¶lenie ? chyba dobre ... Karteczka była robiona własnoręcznie w bardzo dużym formacie, czę¶ć napisów było po japońsku (czy tam po chińsku sama nie wiem ;) no i oczywi¶cie ciekawo¶ć imaxa "co tam na niej pisze" Tak szczerze to nikt z naszej trójki tego nie wiedział ;) Imax sie pytał sk±d my¶my to wzieli i padło stwierdzenie żeby lepiej tych napisów sobie nie przytłumaczał ;P (jeszcze by tam pisało "zawiesić dzwoneczki na czerwonym sznureczku" to by było dopiero zabawne ;) Wzioł drug± czę¶ć prezentu i po pewnym czasie na jaw wyszło a wła¶ciwie to imax sam sie spytał czy ... napisy wzieli¶my z pudełka w którym były dzwoneczki ;) wtedy to dopiero była kupa ¶miechu ;D Nie obyło sie oczywi¶cie opowie¶ci co do dzwoneczków a dokładniej o ich kupnie ;) Imax spojrzał sie na lusterko które odpędza złe moce (było przy dzwoneczkach) a Malwi "no ona tam mówi że ono odpędza złe moce a ja jej na to gówno mnie obchodzi co odpędza, podoba mi sie i bierzemy" ;) I wszyscy wybuchneli¶my ¶miechem :)) .... Wszystkiego najlepszego braciszku :))
skomentuj (3)

2004-08-21 15:43:44 >>

16 sierpnia .........

Ten dzionek minoł przezabawnie ;) (mowa o 16 sierpnia). Zaczeło sie niewinnie .... W połowie drogi odebrał mnie mój skarb :) Zaczepiał nas malutki piesek, był taki słodziutki :) potem wyszła sprawa z bluzk± ... zauważyłam że mam na niej plamy, nie ma to jak zielone plamy na białej bluzce ;p no i padło oczywi¶cie pytanie które mnie rozbroiło ... czy nie macały mnie przypadkiem ufoludki ;p Naszczęscie skapłam sie szybko że to od perfumu ;) Uratowała mnie Malwi (przyszła szfagierka ;) która pożyczyła mi bluzke (ale to dopiero jak doszli¶my do domu) Przez ponad połowe drogi uczyli¶my sie (ja i mój Łukasz) życzonek na pamięć które miałam napisane na karteczce ;). Zanim doszlismy do domu naszczę¶cie je zapamiętali¶my ;) Najpierw złożyli¶my życzonka mamie mojego skarba. Życzonka mówili¶my hurkiem (jak w przedszkolu) No najpierw to złożyła nam życzonka jego mama z okazj rocznicy. Potem do domu przyszedł tata, któremu też składali¶my życzonka .. Malwi reakcja była taka "o Boże znowu" ;) Do pokoju weszła mama i sobie usiadła na łóżku .. Łukasz spytał sie czemu ma takie blade nogi, mama odpowiedziała "posypałam sobie talkiem" a on a wygl±da mama jakby wyszła z trupiarni ;) Potem siedziałam sobie przytulona słodziutko (głowe miałam akurat wprost w okno a on w drzwi) do pokoju wpadł jego tata najpierw sie spytał czemu płacze (chociaż nie płakałam ;) a potem spytał sie czy nie zrobimi im lodów (tylko bez skojarzeń prosze ;P) Poszli¶my do kuchni i przygl±dali¶my sie jak Malwi nakłada lody (hehe gdyby¶cie widzieli jak to wygl±da to hmm .... nie wiem czy by¶cie sie skusili ;). Po powrocie do domu (do mojego ;) opowiadałam z Łukaszem Imaxowi co sie wydarzyło .. hehe omało sie nie zakrztusił, no a on o poważnych rzeczach rozmawiał przez gg ... biedactwo ;))))
16 sierpnia minoł roczek od kiedy jestem ze swoim skarbem. Jestem godna podziwu że ze mn± tyle wytrzymuje ;P Nie no tak na poważnie to czasami nie moge w to uwierzyć. To wszystko wydarzyło sie tak dziwnie. Pamiętam ten czas ... oszukiwałam sama siebie. Udawałam obojętno¶ć przed uczuciem tęskonty za przyjacielem ... tęsknoty która nie była bez przyczyny. Tłumiłam j± w sobie, nie dawałam jej doj¶ć do głosu ... Dzięki jednemu zdarzeniu zrozumiałam że to nie tylko tęsknota. Ta iskierka która zaiskrzyła po krótkim czasie znajomo¶ci dała o sobie znać. Zaczoł płon±ć we mnie ogień, który starałam sie ukrywać przed innymi. Na pocz±tku udawało mi sie to bez problemu ale z czasem było coraz trudniej ... Po rozmowie z pewn± osob± u¶wiadomiłam sobie że warto zacz±ć walczyć. Zaczeły sie podchody, które tak szybko jak sie zaczeły tak szybko sie skończyły. Nadzieja prysła .. pojawiła sie kolejna "rzecz" która była moim "nożem" w plecy .... Nie bede o tym pisać bo o tej "rzeczy" wole nie my¶leć ... dużo przez to wycierpiałam. Czas mijał a moje przywi±zenie i tęsknota coraz bardziej rosły ... Po pewnym czasie pojawiła sie kolejna iskierka nadzieji, która tym razem nie prysła ... Do dzi¶ pamiętam ten wzrok, to spojrzenie, te słowa .. Słowa które zostan± w mej pamięci na długo. Od kiedy jeste¶my razem często wracam do tego co było, by u¶wiadomoć sobie że warto walczyć nawet gdy nadzieja prysła ... By u¶wiadomić sobie jak bardzo jeste¶ ważny dla mnie. S± uczucia/my¶li które trudno opisać ... Nie zawsze było kolorowo ale wiem jedno ... że chce być z Tob± do końca moich dni ... Anata no kawari ni narenai :*****

skomentuj (1)